โอวาทปาติโมกข์ ในวันเพ็ญขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3 เมื่อสองพันห้าร้อยกว่าปีที่ผ่านมาแล้ว ณ พระอารามป่าไผ่หรือที่ชาวพุทธรู้จักกันในนามของวัดเวฬุวันแห่งแคว้นมคธนั้น พระบรมศาสดาทรงประทานโอวาทแก่พระอรหันต์จำนวน 1,250 รูป ซึ่งมาประชุมกันโดยมิได้นัดหมาย พระพุทธโอวาทนั้นเรียกว่า “โอวาทปาติโมกข์” อันเป็นอุดมการณ์ หลักการ และวิธีการ ในการเผยแผ่คำสอนของพระองค์ มีรายละเอียดดังนี้ 􀀭 อุดมการณ์ คือ เป้าหมายสูงสุดของชีวิตชาวพุทธ และของชาวโลกทั้งโลก มีสามข้อ ดังนี้ 1. ขันตี ปะระมัง ตะโป ตีติกขา คือ เกิดเป็นคนต้องอดทนจึงจะได้ดี ถ้าไม่ทนก็เอาดีไม่ได้ เพราะว่าพอเกิดมาก็เป็นทุกข์มาตั้งแต่เกิด เมื่อชีวิตเป็นทุกข์ก็ต้องทนอยู่สู้ต่อไป เพราะความอดทนเป็นเครื่องเผาผลาญกิเลสชั้นเยี่ยม 2. นิพพานัง ปะระมัง วะทันติ พุทธา พระพุทธเจ้าทุกๆ พระองค์ทรงสอนเหมือนกันว่า “พระนิพพานเป็นสุขอย่างยิ่ง” ทนไปเถิดจะได้ไปพระนิพพาน ถ้าไม่ทนก็ไม่ได้ไป 3. นะ หิ ปัพพะชิโต ปะรูปะฆาตี, สะมะโณ โหติ ปะรัง วิเหฐะยันโต แปลว่า นักบวชผู้ฆ่าสัตว์อื่น เบียดเบียนสัตว์อื่น ไม่ชื่อว่าสมณะเลย ขณะที่ยังไปไม่ถึงนิพพาน ให้สงบเสงี่ยมเจียมตัว อย่าไปทำบาปเพิ่มอีกเพราะมีกฎแห่งกรรมควบคุมอยู่ ถ้าก่อเวรเพิ่ม ไม่ว่าด้วยเรื่องอะไรก็ตาม แสดงว่าไม่อดทน ถ้าไม่อดทนก็ไปไม่ถึงพระนิพพาน 􀀭 หลักการ คือ กฎเกณฑ์สำคัญของชาวพุทธและของชาวโลกทั้งโลก ในการตัดสินใจว่าจะทำหรือไม่ทำอะไร ถ้าผิดหลักการก็ไม่ทำ แต่ถ้าไม่ผิดหลักการจึงค่อยทำมี 3 ข้อ คือ 1. สัพพะปาปัสสะ อะกะระณัง การไม่ทำบาปทุกชนิด จะบาปมากหรือน้อยก็ไม่ทำ เพราะมีกฎแห่งกรรมคอยบังคับอยู่ ดังนั้นจะทำอะไรในชีวิตต้องถามตนเองก่อนว่า บาปไหม ถ้าบาปก็ไม่ทำ 2. กุสะลัสสูปะสัมปะทา การทำความดีให้ถึงพร้อม ความดีอะไรที่มีอยู่ในโลกนี้ถ้ามีโอกาสต้องทำให้เต็มที่ เพราะความดีบางอย่างเมื่อเวลาผ่านไปแล้ว เราเองก็ไม่มีโอกาสได้ทำอีก 3. สะจิตตะปะริโยทะปะนัง การกลั่นจิตของตนให้ใสตลอดเวลา หมั่นนั่งสมาธิทุกวันไม่ให้ขาด เมื่อใจใสมากเข้าจึงจะเห็นพระนิพพานได้ 􀀭 วิธีการ คือ แนวทางปฏิบัติตน อันเป็นคุณลักษณะที่ดีของ ชาวพุทธและของชาวโทั้งโลก มี 6 ข้อ ดังนี้ 1. อะนูปะวาโท คือ พระอรหันต์ หรือ พระอาจารย์ผู้เผยแผ่คำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ไม่ว่าร้าย ไม่โจมตี ไม่นินทาใคร เว้นจากความชั่วทางวาจา 2. อะนูปะฆาโต คือ การไม่ทำร้าย ไม่เบียดเบียน ไม่ทำให้ใครได้รับความเดือดร้อน เว้นจากความชั่วทางกาย 3 . ปาติโมกเข จะ สังวะโร คือ การสำรวมระวังในศีลและมารยาท ถ้าจะให้ดีต้องมีศีล 227 ข้อ 4. มัตตัญญุตา จะ ภัตตัสมิง คือ การรู้ประมาณในการบริโภค ต้องฉันโดยรู้จักประมาณ รับมาให้พอประมาณ รับมาพอแค่ประทังชีวิต 5. ปันตัญจะ สะยะนาสะนัง คือ การเลือกนอนเลือกนั่งในที่สงบ เพื่อจะได้มีโอกาสในการบำเพ็ญเพียร 6. อะธิจิตเต จะ อาโยโค คือ การรักษาใจให้ใสอยู่ตลอดเวลา โดยการทำสมาธิในทุกอิริยาบถทั้ง ยืน เดิน นั่ง นอน ํธรรมะบทนี้ เป็นนโยบายในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา ซึ่งไม่ได้มีแต่ในยุคของพระสมณโคดมพุทธเจ้า ซึ่งอยู่ในกัปนี้เท่านั้น แต่ในพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกๆ พระองค์ในอดีตก็ทรงแสดงโอวาทปาติโมกข์เช่นกัน แต่จำนวนครั้งในการประชุมภิกษุสาวกและจำนวนพระอรหันตสาวกที่เข้าร่วมประชุมต่างกัน จะเห็นได้ว่าวิธีในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกๆ พระองค์จะทรงปฏิบัติเป็นแนวทางเดียวกัน เป้าหมายเพื่อจะนำพาสรรพสัตว์ทั้งหลายให้พ้นจากทะเลแห่งทุกข์ ไปสู่ฝั่งแห่งพระนิพพานทั้งสิ้น ขอขอบคุณข้อมูลและภาพ : www.dmc.tv #lifEandSoul #ติดตาม ธรรมะ คำคม ข้อคิด ได้ที่ LINE @ : https://line.me/R/ti/p/%40jjx9044s และคลิกที่ Home ครับ

https://timeline.line.me/post/_dZFjKtVJVJDKI1RAsd6CDa3fFXLWcWPCxHm4KDM/1155058612005045401