🙇วันนี้ขอคุยเรื่อง..อรหันต์ขอทาน ในสมัยพุทธกาล มีชายขอทานร่างกายสกปรก นั่งอยู่ริมทางในเมืองสาวัตถี เมื่อพระสารีบุตร เดินบิณฑบาตผ่านมา เขาจึงได้ขออาหารกับท่าน พระสารีบุตรถามว่า ท่านขัดสนเรื่องอาหาร และเสื้อผ้า ทำไมจึงไม่บวช เขาตอบว่า เราคิดจะบวชแต่ห่วงว่าจะไม่มีใครบวชให้ พระสารีบุตรพูดว่า ถ้าท่านต้องการ เราก็จะบวชให้เอง เมื่อไปถึงวัดเชตวัน พระสารีบุตรให้เขาอาบน้ำ และห่มผ้าจีวร ส่วนเสื้อผ้าที่ใส่ขอทานนั้น ให้นำไปแขวนไว้ที่ต้นไม้ ผ่านไป 2 วัน เขาคิดอยากจะสึก จึงเดินมาที่ต้นไม้ เพื่อจะเอาเสื้อผ้าขอทานมาใส่ เขารู้สึกเสียดายว่า ตนห่มผ้าจีวรที่สะอาด แต่ต้องมาใส่ชุดสกปรกอีก จึงเดินกลับเพราะหักห้ามใจไว้ได้ เหล่าภิกษุเห็นเขาเดินมาหยุด แล้วกลับไป จึงพากันสงสัย ท่านตอบว่าเดินมาหาพระอาจารย์ เพื่อถามข้อธรรม แต่ไม่เห็นท่าน อีก 3 วันต่อมา ท่านอยากสึกอีก เดินไปเอาเสื้อผ้าขอทานอีก แต่คิดได้ว่า ทำไมเราต้องกลับมาลงสู่ที่ต่ำอีก ทั้งที่เรามีโอกาสขึ้นสู่ที่สูงแล้ว ท่านจึงตัดสินใจเดินกลับ แต่เจอเหล่าภิกษุถามอีกว่า ท่านมาหาพระอาจารย์หรือ ท่านรู้สึกละอาย รีบกลับไปมุ่งบำเพ็ญเพียร จนสำเร็จอรหันต์ในเวลาไม่นาน เหล่าภิกษุ ไม่เห็นท่านเดินผ่านทางนี้มาหลายวัน จึงสงสัยถามว่าเป็นอะไร ท่านไม่ตอบ พระพุทธองค์ตรัสว่า ท่านบรรลุอรหันต์แล้ว เพราะหักห้ามใจตนเองได้ด้วยความละอาย ผู้ที่มีหิริ คือรู้จักละอาย ย่อมมีจิตมั่นคงในธรรม เอวังฯ🙏 ข้อคิด! จากเรื่องนี้ เป็นบทพิสูจน์ตามคำสอนของพระพุทธเจ้า ว่าความเป็น”กัลยาณมิตรคือทั้งหมดของพรหมจรรย์ “โดยพระสารีบุตรเป็นผู้ทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้กับขอทาน มอบอริยทรัพย์ความเป็นพระอรหันต์ให้ การบวชในบวรพระพุทธศาสนา ทำให้ชีวิตเปลี่ยน เป็นผู้ได้โอกาส ทำพระนิพพานให้แจ้งได้ง่าย ดังนั้นจึงควรชักชวนคนบวชและสนับสนุนการบวชเยอะๆ และเมื่อขอทานมาเจอสิ่งที่ดีก็สามารถตัดใจที่จะไม่หันไปหาสิ่งต่ำกว่าคือความเป็นฆราวาส ในดีตได้ ตรงตามหลักวุฒิธรรม คือธรรมที่ทำให้เจริญ ขอทานได้เจอครูดี ฟังคำครู ตรองคำครู และทำตามครูได้ จึงมีความเจริญสูงสุด นำไปสู่ความเป็นอรหัตผลได้ในที่สุด Cr:Winich เส้นทางบุญ @Pathofboon

https://timeline.line.me/post/_delKuNfCJDE24gJhJ3bmfKIePxK8OnHWX1l45FQ/1154881696401020549